Düne Dönemiyorken Neden Dünde Kalır İnsan
İnsan garip bir varlık.
Bir yandan hayatın sürekli ileri aktığını bilir, diğer yandan dönmesi mümkün olmayan bir geçmişin içinde yaşamaya devam eder. Takvimler değişir, yıllar geçer, insanlar değişir, şehirler değişir ama bazıları hâlâ yıllar önce yaşadığı bir olayın, bir pişmanlığın, bir kırgınlığın ya da bir mutluluğun içinde yaşamayı sürdürür.
Peki neden?
Düne dönmek mümkün değilken neden dünde kalır insan?
Çünkü geçmiş sadece yaşanmış olaylardan ibaret değildir. Geçmiş aynı zamanda yarım kalmış duyguların evidir.
Kimi söyleyemediği bir sözde takılı kalır.
Kimi yapamadığı bir tercihte.
Kimi kaybettiği bir insanda.
Kimi de bir zamanlar sahip olduğu ama artık geri gelmeyeceğini bildiği güzel günlerde…
Aslında çoğu zaman özlediğimiz şey geçmiş değildir. Geçmişte hissettiğimiz duygulardır.
Çocukluğumuzu özleriz ama aslında sorumluluklarımızın olmadığı günleri özleriz.
Eski dostlukları özleriz ama aslında kendimizi daha değerli hissettiğimiz zamanları özleriz.
Eski aşkları özleriz ama bazen sevdiğimiz kişiyi değil, o kişiyi severken hissettiğimiz duyguyu özleriz.
İnsan zihni ilginçtir; yaşadığı kötü anıları zamanla törpüler, güzel anıları ise olduğundan daha parlak hale getirir. Bu yüzden geçmiş, çoğu zaman gerçekte olduğu gibi değil, hatırlamak istediğimiz gibi görünür.
Fakat burada önemli bir tehlike vardır.
Geçmişe bakmak ile geçmişte yaşamak aynı şey değildir.
Geçmişe bakmak insana tecrübe kazandırır.
Geçmişte yaşamak ise bugünü elinden alır.
Sürekli “Keşke”lerle yaşayan bir insan, “İyi ki”ler oluşturacak fırsatları kaçırır. Sürekli eski günlere özlem duyan biri, içinde bulunduğu günün değerini göremez. Geçmişe saplanan insan, geleceğe yürüse bile ruhen yerinde sayar.
Oysa hayatın en temel gerçeği şudur:
Geçmiş değiştirilemez.
Ama geçmişe verdiğimiz anlam değiştirilebilir.
Belki yaşadığımız hatalar bizi bugün olduğumuz insan yaptı.
Belki yaşadığımız kayıplar bize hayatın değerini öğretti.
Belki de yaşadığımız hayal kırıklıkları sayesinde bugün daha güçlü durabiliyoruz.
İnsanın geçmişiyle kavga etmeyi bırakıp onunla barışması gerekir. Çünkü geçmiş sırtımızda taşımamız gereken bir yük değil, yolumuzu aydınlatacak bir deneyimdir.
Net konuşayım;
Düne dönemezsiniz.
Ama dünü yanınıza alıp yarına yürüyebilirsiniz.
Hayat, geçmişe tutunanları değil; geçmişten öğrenip yoluna devam edenleri ödüllendirir.
