Herkes güçlü olmaktan bahsediyor…
Ama kimse ne kadar yorulduğunu söylemiyor.
Sürekli ayakta kalmamız,
her şeye yetişmemiz,
her soruna bir çözüm bulmamız bekleniyor.
Hayat bize durmayı öğretmedi.
Yorulduğunu söylemeyi de…
Sanki yorgunluk bir kusurmuş gibi.
Ama insan yorulur.
Hem bedeniyle, hem ruhuyla.
Ve bu, zayıflık değildir.
Bu, vazgeçmek hiç değildir.
Bu, sadece insan olmaktır.
Bazen güçlü olmak,
dişini sıkıp devam etmek değil;
kendine ‘burada biraz durmam lazım’
diyebilmektir.
Net konuşayım;
Herkes güçlü görünmeye çalışıyor,
Sanki biraz daha dürüst olmaya
biraz daha kendimize karşı nazik olmaya
ihtiyaç var gibi.
Sevgiler.
