“Beni öldürmeyen şey güçlendirir.”
— Friedrich Nietzsche
Bu pazar Net Konuşayım köşesinde romantik cümleler kurmayacağım. Çünkü hayat da romantik davranmıyor.
Nietzsche’nin bu sözü çoğu zaman yanlış anlaşılıyor. Bu söz, acıyı yüceltmiyor. Kimseye “acı çek, iyi gelir” demiyor. Söylenen şey çok daha net:
Hayat herkese eşit davranmaz ama yaşanan her zorluk, doğru okunursa bir güç kaynağına dönüşebilir.
Net konuşayım…
İnsanı güçlü yapan konfor değil, kırıldığı yerlerdir.
Düştüğü yerlerdir.
Yalnız kaldığı gecelerdir.
Anlaşılmadığı zamanlardır.
Çünkü insan en çok, “artık dayanamam” dediği yerden sonra değişir. Zorluk, insanı ya dağıtır ya da dönüştürür. Aradaki fark, yaşananı nasıl anlamlandırdığındadır.
Bazıları yaşadığı acıyı kimliğe dönüştürür:
“Bana bunu yaptılar” der ve orada kalır.
Bazıları ise aynı cümleyi şöyle kurar:
“Bunları yaşadım ama buradayım.”
İşte güç tam olarak burada başlar.
Hayat kimseyi özel seçip zorlamaz. Ama bazılarını daha sert yoğurur. O insanlar genelde daha sakin görünür. Daha az konuşur. Daha az şikâyet eder. Çünkü bilirler… Her şeyin bedeli vardır. Ve bazı dersler pahalıdır.
Net konuşayım…
Yara izi, zayıflık göstergesi değildir.
Geçmiş bir savaşın kanıtıdır.
Atlatılmış bir fırtınanın hatırasıdır.
Ve çoğu zaman, görünmeyen bir gücün işaretidir.
Bugün geriye dönüp baktığında seni en çok olgunlaştıran şey başarıların değil, atlatmak zorunda kaldıklarındır. O yüzden yaşananı inkâr etmek yerine, içindeki gücü görmek gerekir.
Nietzsche’nin sözü tam da bunu anlatıyor:
Seni yıkamayan şey, seni şekillendirir.
Seni bitirmeyen şey, seni derinleştirir.
Çünkü net konuşayım…
Yara izleri, karakterin imzasıdır.
Sevgiyle kalın.
